Форум Ахыска - Турок ... Ahıska Türkleri'nin Forumu


Добро пожаловать на платформу Ахыска - Турок - - - - Ahıska Türkleri'nin platformuna hoş geldiniz

  • ADVERTISEMENTS
    F

ГАЗЕТА "АХЫСКА"- "AHISKA" GAZETESİ

ГАЗЕТА "АХЫСКА"- "AHISKA" GAZETESİ

Postby ATILA » 09 Aug 2010, 17:06

Рубрику будет вести журналист газеты Ахыска Турецкого Этнокультурного Центра в Республике Казахстан Бану Калторе
Кто ко мне с мечом придет, тот от него и погибнет...
User avatar
ATILA
...
 
Posts: 2889
Joined: 11 Feb 2009, 08:56
Location: KAZAHISTAN / ALMATY

Postby Бану Калторе » 06 Sep 2010, 08:11

«МҰХТАР ӘУЕЗОВ ШЫҒАРМАЛАРЫНДАҒЫ ҰЛТТЫҚ ТӘРБИЕ МӘСЕЛЕСІ»

Заманымыздың заңғар жазушысы, қазақ әдебиеті мен мәдениетінің XX ғасырдағы биік шыңы — ұлы Мұхтар Омарханұлы Әуезовтің артында қалған ұланғайыр мұрасын зерделеп, ой елегінен өткізу үшін де әр дәуірдің, әр ұрпақтың өз айтар сөзі, таным-түсінігі болатыны сөзсіз. Егемен ел жағдайында ұлы жазушы мұрасына деген ілтипатымыз да осындай бір ұмтылыстың көрінісі болмақ. Ғасырлар бойы көшпелі тіршілікті бастан кешіріп, XIX ғасырдың бел ортасында жол айрығына келген қазақ өмірінің барлық әні мен нәрін, сыны мен сырын, соры мен бағын теңдессіз тарихи тұлға Абай тағдыры арқылы әрі көркем, әрі түпсіз ой көзімен ашып берген суреткер туралы талай-талай ізденістер жалғаса бермек. Олай болатыны Мұхтар Әуезов шығармашылығы ғасырлық өлшемдердің аясына әлдеқашан именбей-ақ енген. Ұлы жазушы, ғалым, қоғам қайраткері Мұхтар Әуезовтің көркем мұрасы біздің төл әдебиетіміздің ғана емес, бүкіл адамзат мәдениетінің де жетістігі. Романшы, драматург, ғалым, сценаршы, аудармашы — бұл ұлы қаламгер дарынның толық емес тізімі. Оның Абай туралы эпопеясы мен асқан шеберлікпен жазылған шағын әңгімелері, повестері XX ғасырдағы қазақ әдебиетінің алтын қорына мәңгілік енеді.
«Абай», «Таң», «Шолпан» журналдарында жарияланған алғашқы әңгімелері мен зерттеу мақалаларынан, повестері мен драмалық шығармаларынан-ақ өзін қалыптасқан қаламгерлік жазу өрнегі, белсенді азаматтық бет-бағдары мен пікір толғамы бар сөз зергері ретінде бар даусымен мәлімдеді. Мұхтар Әуезов өзінің «Қазақ әдебиетінің тарихы» (1927, 1991) атты еңбегінде ұлттық педагогика мен ұлттық психологияның жекелеген мәселелерін қазақтың ауыз әдебиеті үлгілері нұсқасынан іздестіріп, қоса қарастырып ғылыми тұрғыда сөз етеді. Мысал ретінде «Абай жолы» романына сәл көңіл аударалық. Романда талай тақырыптағы тартыстар бар: ру басыларының тартысы, жастардың бас еркіндігі, ел билеу, ана мен бала, жатақтар өмірі, халықтық дәстүр, салт-сана, т.б. тақырыптар. Осы аталған тақырыптарға ортақ бірнеше проблемалар болуы мүмкін. Мәселен, адамгершілік, ізгілік, имандылық проблемасы бірнеше тақырыптарды қамтиды. Дүиежүзілік классика қорына еніп, ұлы ақын, ойшыл Абайдың өлмес бейнесін талант қуатымен ашып берген бұл «Абай жолы» роман-эпопеясы жазушы шығармашылығының ел таныған асқар шыңы болып табылады. Қазақ халқының қоғамдық-саяси, адамгершілік және эстетикалық өмірінің энциклопедиясы деп әділетті түрде бағаланған бұл роман–эпопеяда өзінің кемеңгерлік тұлғасына халқының дана қасиеттерін, данышпандық ойларын сіңіріп қана қоймай, алдыңғы қатарлы Батыс Европа елдері ықпалымен ұлттық мінезде қалыптасқан үздік атаулының бәрін жинақтаған ұлы ойшыл ақынның заңғар келбеті бар құдіретімен асқақтай түсті. Халық өміріне терең бойлаған ұлы эпопея халқымыздың тұрмыс-салтын, тіршілігін, әр түрлі әдет-ғұрыптарын суреттеу ерекшеліктерімен қазір де таң қалдырады. Үлкен суреткер Мұхтар Әуезовтің данышпандық туындысы — «Абай жолы» эпопеясынан осындай жалпылық пен жалқылық белгілердің, ұлттық өрістер жалпы адамдық мол айдынға ұласып жататын кең тыныстылықтың айқын мысалдарын көреміз. Сонымен бірге олардың ешқайсысы да кейіпкер мінезіне сырттан тағылған моншақ немесе сәндік әшекей секілді көрінбей, оның ішкі табиғатымен табысқан тұтастық танытады. Мұны да біз ең алдымен эпопеяның басты тұлғасы Абай бейнесінен, оның өрісті өмірінің әрбір кезеңінен сезінеміз.
Екінші кітаптың басында Құнанбай Мекеге жүрмек болып жатқанда,оның алдынан Дәркембай шығып, Дәрменнің жоғын жоқтап, мойныңдағы қарызыңды өтеп кет деп келеді. Құнанбай Дәркембайға қаһар төге, ақырып сөйлейді. Абай әділдік іздеген жоқшы қартқа бұрылып:
«— Дәркембай! Айтпасыңа болмаған шығар. Орайлы арызың болған соң, қысылшаң жерде айтсаң да, айыптай алмаймын. Мен қарыздармын әкем үшін...»— дейді. Сосын арызшы ақсақалды сүйемелдеп тұрғызып, қасындағы балаға қалтасынан ақша суырып береді. Абай бұл жерде, ең алдымен әкесінің абыройын ойлап, жұрт алдында беделінің төгілмеуін ойлап тұр. Сырт қарағанда бұл тұста өзгеше ештеңе танылмайтын сияқты. Ал бірақ қыр елінде әке намысын ойлаған ақылды балаларда кездесе беретін осы мінезде қаншама қазақтық, қаншама ұлттық бояу жатыр. Абай ел ардақтысы атанса, бұл оның әкесі Құнанбайдың ірі феодал, азулы шонжар болғандығынан емес. Бұл — оның балдырған дәуірінен бастап Зере әжесінен, сахараның шаң жұқпас ақын-импровизаторларынан алуан түрлі аңыз-ертегі, өлең-жыр естіп, бойына сіңіріп, ойына тоқып, солардың аясында тербеліп өскендігінен.
Роман-эпопеядағы әйелдер бейнесінде ерекшеленіп, шоқ жұлдызындай дараланып тұратын бейне — Зере әже бейнесіне тоқталсам деймін. Шығарма бойында Зере бейнесімен санасатын, салыстыратын бейне жоқ. Тек асыл әже орнын басар өкшелеп келе жатқан ардақты ана Ұлжан ғанадай. Халық жадындағы түрлі ертегілермен, өлеңдермен немересін сусындатып өсірген әжесі Абайдың ұлы ақын болып өсуіне мол үлес қосқан. Шығармада Зере бейнесі ара-тұра кездескенмен, шырмаулы дүниенің шешімінде кездесіп жатады.
Абайдың әкесімен Қарқаралыға аттанар тұсында тысқа шығып шығарып салған әже өз баласына:
«— Әруақ қолдасын, жолың болсын, Абайжаным!» — деп маңдайынан иіскеп тілек айтады. Бұл жерде ананың балаға деген сүйіспеншілігі мен мейірімділігі көрінеді.
Осы тұста Ұлжан жайлы да айта кетуді жөн көрдім.Ұлжан Абайды шақырып алып, аттандырады да кеңесін айтады:
«— Балам, үлкендер бірде тату, бірде араз бола беретін. «Күндестің күлі— күндес» дегенді сен білмей-ақ қой. Бөжекеңді көрген жерде сәлемеңді түзу бер... Әкең дұшпан десе, сен әділ бол! Жамандыққа кім табылмайды дейсің, жан ашырдан айрылма» — деп, ақылын береді. Міне, бұл адамгершілік пен ақылдылықтың белгісі.
Ұлжандай анасын сүйіп өскен Абай айналасындағы қыздар да сүйкімді. Мәселен, Тоғжанның жүріс-тұрысының өзінен тәрбиеліліктің нышаны танылады: «Тоғжан есікке қарай қозғалғанда, Абай қадалып, телміре қарап қалып, бешпентін шеше беріп еді... Дәл шығар жерде ғана, есік ашқан келіншекті ілгері шығарып жіберіп еді, өзі бір түрлі сұлу қозғалыспен сырт айнала беріп, төрге таман ақырғы рет бетін беріп, үй ішінен сыртымен шықты». Қыз қозғалысында әсемдікпен қатар тәрбиелілік, көрегендік байқалады. Мұхтар Әуезов әйел бейнесін суреттеуде тек оның сұлулығын ғана емес, өзге халық әйелдерінен табыла бермейтін мінезді, тартымдылықты айғақтай түседі.
Жиырмасыншы жылдардың бас кезінде жазылған әңгімелерінде жазушы қазақ даласына өзгеше көзқараспен қарайды. Дәріптемейді, мадақтамайды. Ғасырлар бойы көшпенді халық осы даланың мейірімсіз мінезінен жапа шекті. Әлі келгенше төтеп берді. Өзгерістері жоққа жақын ескі ауылдық әдет-ғұрпы оқыған жасқа ұнамады.
«Қорғансыздың күні» (1922), «Кім кінәлі?» (1923), «Ескілік көлеңкесінде» (1925) т.б. әңгімелерінде ол «Абай жолы» роман-эпопеясына апаратын жолды барлағандай көрінеді. Әсіресе, «Қорғансыздың күні» тынысы кең әңгіме. Онда адам бақытына, еркіне тұсау болатын ескі ауылдың сіреспе, артта қалған әдет-ғұрыптары әшкереленеді. Әңгімеде бес кейіпкер бар — ол болыс Ақан, оның жандайшабы Қалтай сол қатыгездіктен жаралғандай, ал сексендегі кемпір, оның соқыр келіні және немересі Ғазиза сол айуандарға ар- инабаттылық жағынан қарсы тұр. Жесір әйелдер мен қыздың күші бұлшық еттерінде емес, олардың күші рухани тазалығында. Мәселен, Ғазиза әжесінің портретіне үңілейік:
«Дауылдың қара бұлтындай болып, әдейі басына арналып келе жатқан қайғы- қасіретті көріп, соның алдынан айласыз-әлсіз күйде өзінің отырғанын біліп тұрса да, кемпір жүзінде үлкен сабыр бар, күйіп-пысып жасығандықтан белгі жоқ. Сынбаған ажар, қажымаған қайрат, салқын ерлік». Автор сүйікті кейіпкерлерін сипаттағанда олардың ажар-көркін сүйсіне суреттейді. Ғазиза қаратастың шеңгеліне түсті. Ары қорланған қыз басын ажалға байлайды. Өмірден өлімді артық санағандықтан емес. «Малым жанымның садағасы, жаным арымның садағасы» деген ежелгі қазақ халқының мінезін қанына сіңіргендіктен. Балалық жүзінде «Менде жазық жоқ, мен тазамын» — деген ашық тазалықтың белгісі, қайғы-қасіреттен сейілген жас баланың ажары бар» — деп аяқталады әңгіме.
Мұхтар Әуезов әңгімелерінен біз қазақ елінің сол кездегі хал-жағдайын айнадағыдай көреміз. Ол айнадан алдымен қазақ әйелінің жабырқау жүзін көреміз. «Кім кінәлі?» деген әңгіменің бас кейіпкері Ғазиза деген бойжеткен қыз. Ол атастырған күйеуіне тигісі келмейді. Өйткені Ісләм деген жігітке ғашық. Ата-бабаларының дәстүрін бұзғаны үшін Ысмайыл ақсақал қызы мен әйелі Қалиманға қатты ашулы. Бірақ көшпенді жұртта әйелдің орны бөлегірек. Қыздың өз тағдырын өз қолына алғысы келетіні көшпенді елдің ерекшеліктеріне байланысты еді.
«— Өсіргенің, асырағаның адыра қалсын! Балаға жақсылық үйрететін ақыл бар ма сенде? Сенің ақылың емес пе осыған жеткізіп отырған? Сенен басқа өзің теңдес кісіде кімнің қызы бүйтіп бұзылып, ел-жұртқа жаманаты шығып еді? Осы елде сенен ақымақ шеше, сенің қызыңнан антұрған қыз көрдің бе?... — деп зекіген шалына Қалиман жауабы даяр.
— Бишара-ау, — дейді ол, — өз балаңды өзің қорлап не болды. Дұшпан айтпайтын сөзді өзің айттың ғой. Менің Ғазизамдай кімнің қызы бар екен осы атырапта? Кінәсі — қатыны өлген кәрі күйеуге бармаймын дейтіні ме? Ол үшін балам жазықты емес...».
Бұл диалог қазақ тұрмысында ана рөлі әу бастан асыл болғандығына дәлел. Шығыстағы өзге әйелдерден өздерін еркінірек ұстайды. Сондықтан күйеуімен тең сөйлесіп, пікірін айтуға жасқанбайды.
«Оқыған азамат» (1923), «Кінәмшіл бойжеткен» (1925), «Сөніп жану» (1923) деп аталған әңгімелер тақырыбы қазақтың болашағынан дәметкен ізденістерге толы.
Жазушы қалаға келіп «мәдениетке үйрене» бастаған қазақ жастарының тұрмысына енген өзгерістерді, сонымен қатар жастар тәрбиесі, құлықтылық, ар-инабаттылық проблемларды алға тартады.
«Оқыған азамат» әңгімесінде Мейірхан деген жігіт қалада тұратын жолдасы Мақсұттың үйіне жедел шақырумен келді. Жолдасы қатты ауру үстінде жатыр екен... Күндер өтті. Мейірхан бұл үйге Мақсұт өлген соң көп соқпады. Бұрынғы жолдастарынан осы күнде бұл үйге келетіндер — Жұмағұл мен Ақай. Жұмағұлдың көздегені жас қаралы әйелді жұбатқан болып, оның көңілін өзіне бұрғызу. Бұл Жұмағұлға онша қиындықпен түспейді. Өйткені әйелдің «сырты қаралы болса, ішінде қаралы көңіл таусылған сияқты». Көп кешікпей Жұмағұл мен Қадиша жолдастарын үйлену тойларына шақырады. Сөйтіп жүргенде, Жұмағұл келіншегемен ауылға келеді. Бала мен әке, келін мен ене бір-бірін таниды... Бұларды соншалық тез жақындастырып жіберген себеп — дүниеқоңыздық деген дерт еді. «Сараңдыққа, қанағатсыздыққа келгенде жас келін кәрі енесінен асып түседі... Мінез бірлігі «жас-кәрі», «оқыған-оқымаған» деген айырмашылыққа қарамай-ақ, бұл адамдардың басын қосып, бірін-біріне үйлестіреді». Осылай Мұхтар Әуезов кейіпкерлерінің шынайы келбетін ашып береді. Тойымсыздық, ар-ұяттан бездіреді. Олар қаладағы Мақсұттың жалғыз қалған шешесінің үйі мен мүлігіне ауыз салады.
Бұл сұмдыққа шыдамаған сорлы кемпір бойы сіресіп, көзі жұмылып, жақтары тістеліп үзіліп кетеді. Жұмағұл мен Қадишаның мұраты орнына келеді.
Мұхтар Әуезов «Оқыған азамат» деп әңгімесінің атын тырнақшаның ішіне алған. Жазушы әңгімесінде білім негізінде адамгершілік, ар-инабаттылық болмаса, елге пайдасы шамалы дегісі келеді.
Жазушының бұл уақытта жазылған шығармаларынан «Көксерек» (1929) хикаясын ерекше атаған жөн. Бұл ұзақ әңгіменің тақырыбы басқа әңгімелерінен оқшау көрінеді.
Онда қолда өскен, асыранды Көксерек атты бөлтіріктің тарихы жайында айтылады. «Көксерек» әңгімесінде еркіндік және ұлттық сана–сезім ролін алған қасқыр күшігі бір жасына келгенде ит және адамзат атаулыны да қызғандырып қайран қалдырады. Бөлтірік өсе келе қасқырдың табиғаты жеңіп, күндердің күнінде тағы да тектестерінің үйіріне қосылып кетеді. Енді өзі өсірген ауылға маза бермей, малға тиседі. Бұл жерде Көксеректің жыртқыштық мінезі қатал беріледі: «Ін ішінен жат иіс сезіп, Көксерек басы мен кеудесін сұғып «ырр» етіп кішкене күшікті тістеп суырып шықты. Бұны істегенде ақ қасқыр арсылдап тап берген еді, Көксерек сонда да тоқтамай көк күшікті жерге жұлқып–жұлқып соғып, қабырғаларын кірт–кірт сындырып өлтіріп тастады». Өз күшігін аямаған Көксеректен адамға қайырым қайдан болсын. Ақыры Көксерек өзін асырап өсірген Құрмашты ат үстінен жұлып ап, өлтіріп кетеді. Мұнда Әуезов қасқырдың сүлдесінен мейірімсіз қарақшының мінезін танытады.
Әуезов және қазақ халқы — айыруға көнбейтін, ажырағысыз ұғымдар. Осы заманғы қазақ тарихының жарты ғасыры көркем сөз кемеңгерінің көз алдында өтті. Ол өз мойнына ескі көшпелі әлемнің күйреуі алдындағы халық болмысының дәуірін тану мен зерделеу, біз кімбіз, жаңа өмірге қалай келдік, оған не ала келдік деген сауалдарды ой таразысынан өткізу сияқты ұланғайыр жауапкершілік жүктеді. Сондықтан да бүгінгі қазақ жастарының ұлы қаламгердің шығармаларынан алатын тағылымы аз емес.
Мұхтар Әуезов дүниежүзі әдебиетіне үлкен үлес қосқан, барлық халықтарға ортақ классик. Әрине, Мұхтардай ұлы тұлғаны бағалауға қандай эпитет, сипаттаманы алсақ та, жеткіліксіз.Оның халық даналығынан нәр алған, өмір өзенінің тұнығынан суарылған тағылымы мол, тартымды шығармалары қайталап оқыған сайын рухани дүниемізді байытып, баға жетпес жан азығы бола бермек.
Қазіргі кезеңде біз өз халқына өлмес туындыларын тарту еткен жазушымыздың есімін мақтанышпен айтамыз. Осындай рухани қазынасы бар, барлық адамзатқа дос ниетпен қарайтын қазақ халқын тамаша болашақ күтіп тұр деп айтқым келеді. Мұхтар Әуезов есімі қазақ әдебиетімен мәңгі бірге жасамақ.

Қолданылған әдебиеттер:

1.Мұхтар мұрасы ( ғылыми мақалалар мен зерттеулер ) Алматы, «Қазақстан» 1997 жыл, /3, 44, 100-б/
2.Мұхтар Әуезов туралы естеліктер Алматы, «Білім» 2004 жыл, /267-б/
3.Мұхтар Әуезов: ұлттық болмыстың ұлы жыршысы Париж — Алматы, 1998 жыл, /6-б/
4.Қазақ әдебиеті тарихының өзекті мәселелері Алматы,«Қазақ университеті»1993 жыл,/22-б/
5.М.Әуезов «Абай жолы» роман-эпопеясы Алматы, «Жазушы»1989 жыл ,/ I-Ivтом
User avatar
Бану Калторе
 
Posts: 1
Joined: 18 Aug 2010, 11:38

Postby Янычар » 26 Nov 2011, 11:04

За полгога одна статья жаль за такое отношение
User avatar
Янычар
 
Posts: 183
Joined: 23 Nov 2011, 21:48

Postby aladdin » 27 Nov 2011, 00:53

User avatar
aladdin
''Türk Kulübü'' Kurucusu
''Türk Kulübü'' Kurucusu|''Türk Kulübü'' Kurucusu|''Türk Kulübü'' Kurucusu
 
Posts: 1231
Joined: 12 Feb 2009, 15:10

Re:

Postby ATILA » 27 Nov 2011, 02:51

Янычар wrote:За полгога одна статья жаль за такое отношение

Разрабатываеться новый сайт для газеты. Старый уже не работает.
Кто ко мне с мечом придет, тот от него и погибнет...
User avatar
ATILA
...
 
Posts: 2889
Joined: 11 Feb 2009, 08:56
Location: KAZAHISTAN / ALMATY

Postby Янычар » 15 Dec 2011, 18:13

ЖДЕМ !
User avatar
Янычар
 
Posts: 183
Joined: 23 Nov 2011, 21:48

Re: ГАЗЕТА "АХЫСКА"- "AHISKA" GAZETESİ

Postby ATILA » 02 Jan 2012, 16:35

Новый сайт газеты Ахыска :arrow: http://www.ahiska-gazeta.com
Кто ко мне с мечом придет, тот от него и погибнет...
User avatar
ATILA
...
 
Posts: 2889
Joined: 11 Feb 2009, 08:56
Location: KAZAHISTAN / ALMATY

Postby Umm-Islam » 10 Jan 2012, 18:35

Турецкий Этнокультурный Центр “Ахыска”

В феврале 1991 года в Алматы была создана Республиканская общественная организация – «Общество турок «Туркия». В это же время начали открываться филиалы «Общества» в областях и районах. Основная цель «Общества турок «Туркия» - укрепление межнационального согласия в стране, всестороннее взаимное обогащение национальных культур народа Казахстана, сохранение и развитие традиций, обычаев и культуры турок, патриотическое воспитание молодежи.
В 1996 году общественная организация была переименована и зарегистрирована как Турецкий национальный центр “Ахыска”. Председателем Совета был избран Курдаев Тофик Ашимович.
В эти годы создавались филиалы общества в областях, районах и в местах компактного проживания турок-ахыска, открывались классы и воскресные школы по изучению родного языка, рождались национальные танцевальные и певчие коллективы.
В мае 1999 года, на Республиканской конференции турок-ахыска, проходившей в Алматы в Доме Ученых, Зиятдин Касанов был избран новым председателем общества «Ахыска» Республики Казахстан.
Турки – «Ахыска» - один из числа многих народов, депортированных Сталинским режимом на территорию средней Азии и Казахстана в ноябре 1944 года. Историческая родина – юго - западные районы современной Грузии, которые ранее входили в состав Османской империи и составляли Ахыска пашалыги. После русско - турецкой войны в 1829 году, на основании заключенного мирного договора эти земли отошли к Российской империи и получили название Ахалцихский уезд.
До этого периода история турок, населявших эти районы, неразрывно связана с историей Турции.
По мере ужесточения режима закрытия границ народ практически потерял связь с Турцией. Естественно, что в этих условиях началась летопись отдельной истории, истории - турок «Ахыска». Но они осознают себя не разрывной частью турецкого народа.
В Республике Казахстан проживает по предварительным данным 180-200 тыс. турок. По официальным – же данным согласно переписи населения 1989 года числится 78 тыс.
Причина здесь в том, что многие граждане до сих пор не могут восстановить свою истинную национальность, насильственно измененную при советской власти.
Турецкий национально – культурный центр был организован в феврале 1991г., в 1996 году переименован в Общество турок «АХЫСКА» Республики Казахстан. Создана стройная вертикальная структура взаимосвязи Республиканского Общества с областными, городскими, районными филиалами и представителями в населенных пунктах, где компактно проживает турецкая диаспора.
В настоящее время функционирует четыре областных (Алматинская, Южно- Казахстанская, Жамбылская, Кызыл – Ординская) 6 городских и тринадцать районных филиалов. В каждом населенном пункте избраны Советы представителей диаспоры. Представительства Общества функционируют в г. г. Астана, Караганда, Актау и Усть-Каменогорск.
При совете общества избран исполком и 10 комитетов по различным направлениям работы.
Основные направления деятельности:
- содействие всестороннему взаимному обогащению национальных культур народов Казахстана, в том числе казахского и турецкого, включая развитие разносторонних культурных связей между Казахстаном и Турцией;
- участие в осуществлении культурно-просветительской деятельности среди лиц турецкой национальности изучение истории, сохранение и развитие языка, культуры, обычаев и традиций турецкого народа.
- изучение проблем турецкого населения и представление его интересов в государственных и иных общественных объединениях Республики и других государств;
- приобщение представителей других национальностей и народностей к истории, культуре, искусству турецкого народа.
За период деятельности общества его руководители и члены совета принимали участие в работе более чем в 15 прошедших различных международных конференциях, конгрессах, курултаях, семинарах и встречах, как на территории нашей Республики, так и за рубежом.
Филиалы общества принимают активное участие в национальных праздниках народов Казахстана, государственных праздниках Республики.
С октября 2004 года на трех языках: турецком, казахском и русском выпускается ежемесячная газета «Ахыска».
Открыты и работают три воскресные школы. Более чем в 30 общеобразовательных школах, в местах компактного проживания турок, ведется преподавание турецкого языка.
С приобретением Казахстаном независимости турки – «Ахыска» перестали ощущать на себе дискриминацию по национальному признаку. Сегодня широкому кругу людей, не только в нашей Республике, но и за ее пределами, известны имена таких людей: народных поэтов Али Паша Вейсал-оглы, Караева Камала, писателя Чингиза Бадалова, певца – ашуга Ахметова Маулета, артиста театра и кино – Афрасоглы Микаеля; профессионального футболиста – игрока основного состава футбольного клуба «Кайрат» – Алиева Али, кандидата медицинских наук Курдаева Тофика Ашимовича, имеющего более пятидесяти тезисов и научных статей. Каримова Алибека Ниязовича – профессора, кандидата химических наук. Им опубликовано более ста тезисов и научных статей, в том числе пять учебников и учебных пособий по химическим наукам. В настоящее время Алибек Ниязович работает в должности проректора института иностранных языков и деловой карьеры в г. Алматы.
Ежегодно проводится турнир по национальному виду спорта борьбе «Гюреш», чемпионаты по футболу среди юношеских и взрослых команд. Организуются Республиканские, областные и региональные фестивали культуры.
Часть массовых культурно-спортивных мероприятий проводятся совместно с национально– культурными центрами других народов Казахстана. Также ежегодно организуются семинары для учителей турецкого языка на базе школы №99 г. Алматы. Дети, обучающиеся родному языку, обеспечиваются учебниками, а учителя методическими пособиями при содействии посольства Республики Турция в Казахстане. Постоянно поощряются ценными подарками учителя, ученики-победители детских конкурсов, активисты общества. Периодически учителя турецкого языка выезжают в Республику Турция на стажировку за счет средств принимающей стороны.
Каждый год 15-20 молодых граждан направляются на обучение в Вузы Республики Турция. Оказывается всесторонняя финансовая поддержка для печатания и тиражирования книг писателей и поэтов из числа турок “Ахыска”. Также оказывается помощь укреплению материально - технической базы театра комедии “Мико”. 6 июня 2003 года в городе Алматы во Дворце Республики проведен первый Республиканский фестиваль Турецкой Культуры под эгидой “Мы -Казахстанцы”. Закончены съемки второго художественного фильма под названием “Борч” (Долг), презентация которого состоялась 6 октября в городе Алматы. Снят документальный телевизионный фильм о жизни, традициях и обычаях турок -”Ахыска” телекомпаний SSN - TURKİYE из Турции. Такой же фильм снят телерадиокомплексом Президента нашей Республики.
В Республиканском Обществе еженедельно по средам проходит заседание исполкома, где обговариваются текущие планы и предстоящие мероприятия. Регулярно активистами Общества на местах проводится работа среди населения по разъяснению важности укрепления дружбы и согласия между народами, политики нашего уважаемого Президента Н.А.Назарбаева по построению демократического, социально –ориентированного государства, сохранение общественной стабильности в нем.
Председатель Общества - Касанов Зиятдин Исмиханович родился 23 ноября 1958 года, образование высшее. Своей активной жизненной позицией и практическими делами завоевал уважение и высокий авторитет среди широкого круга всех социальных слоев населения. Избран членом совета Ассамблеи народов Казахстана. За большие заслуги в развитии и укреплении дружбы между народами Казахстана, сохранении стабильности в государстве на 10 юбилейной сессии Ассамблеи народов Казахстана, в декабре 2004 года, Указом Президента Республики Казахстан Н.А. Назарбаева Зиятдин Исмиханович награжден орденом “КУРМЕТ”.
User avatar
Umm-Islam
Супермодератор
Супермодератор|Супермодератор|Супермодератор
 
Posts: 2024
Joined: 22 Jan 2011, 15:41

Postby Umm-Islam » 10 Jan 2012, 18:54

Арабский язык стал восьмым по популярности в Twitter

Популярность Twitter.com взлетела в арабском мире за прошлый год.
В октябре 2010 года на арабском языке в Twitter отправлялось 99 000 сообщений (твиттов) в день. В прошлом месяце этот показатель достиг 2 миллионов сообщений. Как показал обзор аналитической компании Semiocast, арабский язык за последний год вошел в десятку самых популярных языков Twitter.
Twitter, Facebook и другие социальные сети использовались, чтобы вести хронику недавних восстаний на Ближнем Востоке и в Северной Африке, а также для мобилизации поддержки повстанцев.
«Благодаря недавним событиям, Twitter очень быстро стал популярным на Ближнем Востоке», – говорится в сообщении Semiocast.
Известные блоггеры, включая тунисскую журналистку Лину бен Менни, описавшую восстание против режима Зин аль-Абидин Бен Али, похвалили Twitter за «оперативное освещение событий».
Английский язык в настоящее время остается главным языком Twitter – на нем ежедневно пишется 70 миллионов сообщений. Но теперь англоязычные сообщения составляют гораздо меньший процент всех сообщений, оправляемых в Twitter. Если в 2009 году их было 60%, то сейчас, спустя два года, процент твиттов на английском языке составляет менее 40%.
Твитты на японском языке, втором по популярности в Twitter, составляют 14.2% ежедневного количества сообщений. Год назад их было 19% от общего числа твиттов. Число сообщений на тайском языке, напротив, увеличилось за год на 470%.
Примерно полмиллиона твиттов на китайском языке отправляется ежедневно Twitter, хотя этот сайт запрещен в Китае.
Исследование Semiocast проводилось на основе 5.6 миллиардов твиттов, отправленных между 1 июля 2010 и 21 октября 2011 года на 61 языке. Это примерно 10% всех сообщений, написанных в Twitter за указанный период.
http://antalyatoday.ru/news/
User avatar
Umm-Islam
Супермодератор
Супермодератор|Супермодератор|Супермодератор
 
Posts: 2024
Joined: 22 Jan 2011, 15:41

Postby Umm-Islam » 10 Jan 2012, 18:54

Соревнования по парусным гонкам прошли в Анталии

Парусные гонки – это само по себе весьма зрелищное мероприятие. Но особый шарм они приобрели благодаря проведению их в Анталии. Здесь, под ласковым солнцем гостеприимной Турции, масса отдыхающих смогли стать зрителями парусных состязаний.
Парусные гонки – зрелищный вид спорта, у которого есть масса поклонников. Но далеко не всегда и не у всех есть возможность посетить реальные парусные гонки.
Кто-то живет слишком далеко от моря, а кто-то слишком занят. Тем более приятно, что можно лицезреть их, отправившись на отдых в Анталию.
Таким образом, вы сможете дополнить актуальные спорт новости своими собственными впечатлениями о состязаниях яхтсменов. Именно в Анталии, свободные от бремени повседневности, тысячи людей могут наблюдать прекрасное шоу. Более того, многие туристы специально планируют свой отдых так, чтобы посетить парусные гонки.
Состоявшиеся в Анталии соревнования проходили под эгидой местного отделения Федерации парусного спорта Турции и муниципалитета Коньяалты. Выйти на старт изъявили желание команды 22 парусников. Все они были поделены на четыре дивизиона, в каждом из которых награды нашли своих победителей.
Одним из них является Игорь Холкин, который вместе с Кенаном Гюнгером и его 11-летним сыном Орханом вышли на гонку на 37-футовой яхте "Eeyore". Экипаж занял первое место в дивизионе «D».
Кто-то удивиться, но принимали участие в соревнованиях не только мужские экипажи. Не побоялись выйти в море и отважные женщины, доказавшие что могут на равных бороться с представителями сильного пола даже в таком сложном виде спорта. Это была русско-турецкая команда на 50-футовой "Delma" в составе: Вера Караванова, Марина Холкина, Юлия Чолакоглу, Лариса Михалева и Дорина Маринчу. К слову, оба экипажа проводили учебно-тренировочную гонку для повышения мастерства студентов в рамках их обучения в Парусной школе Средиземноморского парусного клуба.
В упорной борьбе, представительницы Средиземноморского парусного клуба смогли порадовать себя и своих болельщиков бронзовой наградой и третьим местом в дивизионе «А». Что касается клубных успехов, то тут лидером стал Mediterranean Sailing Club. Сразу два его экипажа получили награды, которыми могут по праву гордиться.
Кстати, подобные мероприятия на территории Анталии проводятся довольно часто. И у каждого отдыхающего здесь человека есть шанс полюбоваться на прекрасные парусные суда, а также поболеть за полюбившуюся команду.
24 августа, проходил «Кубок Победы» в Анталии. Название свое Кубок получил в честь празднуемого в Турции Дня Победы. Соревнования длились два дня. Побороться за победу пожелали множество команд со всего мира. Приняли участие в «Кубке Победы» и российские спортсмены.
23 октября на кубке Государственного Средиземноморского Университета встретились международные экипажи и приятно, что российская команда Средиземноморского парусного клуба стала бесспорным лидером, опередив соперников на 30 минут.
Источник: http://antalyatoday.ru
User avatar
Umm-Islam
Супермодератор
Супермодератор|Супермодератор|Супермодератор
 
Posts: 2024
Joined: 22 Jan 2011, 15:41

Postby Umm-Islam » 10 Jan 2012, 18:54

Первый музей фотографии открылся в Турции

Открытие первого турецкого музея, посвященного исключительно фотографии, состоялось в Стамбуле 19 ноября.

«Это важное событие не только для города, но и для всей Турции, – заявил в субботу на официальной церемонии открытия директор по культуре и туризму Стамбула Ахмет Эмре.

– Музей представляет большую ценность для турецких фотографов, которые раньше могли демонстрировать свои работы только в специальных галереях. Мы надеемся, что музей быстро превратится в активно развивающееся учреждение».

Турецкий фотограф с многолетним стажем, Ара Гюлер, который также присутствовал на церемонии открытия, отметил в своей речи, что музей спас ценное наследие фотографий Турции от участи быть поглощенными временем.

Стамбульский музей фотографии, открытый при содействии Муниципалитета стамбульского района Фатих, состоит из пяти фотогалерей, а также обширных фотоархивов и библиотеки, как сообщает агентство печати Анатолия. В музее представлены постоянные и временные фотоэкспозиции.

Вход в музей стоит 2 лиры. Мэр района Фатих Мустафа Демир выразил надежду, что сюда охотно будут приходить молодые фотографы и студенты.
Источник: http://antalyatoday.ru
User avatar
Umm-Islam
Супермодератор
Супермодератор|Супермодератор|Супермодератор
 
Posts: 2024
Joined: 22 Jan 2011, 15:41


Return to ГАЗЕТА "АХЫСКА"- "AHISKA" GAZETESİ



Who is online

Users browsing this forum: No registered users and 1 guest

cron